موسیقی راک
سال های میانی دهه ی 1950 شاهد نشو ونمای گونه ای نو از موسیقی مردم پسند بود که ابتدا راک اند رول(rock and roll) و سپس به اختصار راک نام گرفت. راک گرچه در برگیرنده ی سبک هایی متنوع است اما به موسیقی آوازیی گرایش دارد که ضربش خشن و پیش برنده است و در آن اغلب همراهی گیتار الکتریکی و صداهای به شدت تقویت شده جلوه ای برجسته دارد.
راک اولیه به طور عمده از سبک ریتم و بلوز(rhythm and blues) (نوعی موسیقی رقص سیاهان امریکا که آمیخته با بلوز بود) و از جاز و سبک سرودهای انجیلی سرچشمه گرفت.
راک همچنین برگرفته از موسیقی بومی و موسیقی سرزمین های غرب (country and western music) امریکا است؛ سبکی با رنگ و بوی عامیانه و مبتنی بر گیتار نوازی که در فرهنگ روستاییان سفید پوست امریکایی ریشه دارد. راک طی کم و بیش یک دهه، از سبکی ساده و معطوف به رقص به گونه ای از موسیقی بدل شد که از نظر رنگ آمیزی ، مضمون شعر ها و تکنیک های صوتی الکترونیک بسیار متنوع بود.
ادامه دارد...